“Ik probeer de remweg zo lang mogelijk te maken”

Bram Jansen is amper met pensioen als hij de ziekte van Parkinson krijgt. Dat dwingt hem binnen een ‘nauw kader’ te leven, in plaats van ongeremd te kunnen genieten van alle vrije tijd. Ondanks de beperkingen heeft hij een sociaal en actief leven. Hij zit bovendien in het bestuur van het Internationaal Parkinson Fonds. “Ik kan nog véél, maar ik moet het zorgvuldig plannen.”

Zes jaar geleden kreeg Jansen de diagnose Parkinson. Hij was net gestopt met werken en genoot van een heerlijke vakantie in Griekenland. “Ik zat op een zeilboot toen ik opeens een rare trilling in mijn been voelde. Het had net hard gestormd dus ik dacht: ik zal wel zenuwachtig zijn. De trillingen kwamen echter terug en ik ontwikkelde steeds meer klachten. Eerst had ik nog een lichte vorm van de ziekte van Parkinson. Maar toen kreeg ik een nierbekkenontsteking met hoge koorts. De symptomen van Parkinson werden snel erger en ik moest pittig aan de medicijnen.”

“Ik móest mijn gevoelens opschrijven”
Frans Veer heeft zijn eigen bedrijf in verpakkingsmaterialen: Sacpack BV. Hij is een jazzfanaat en beschikt over een enorme verzameling muziek. En hij schrijft gedichten. Dat doet hij al sinds zijn tweeëntwintigste. Als hij in 2000 de diagnose ‘Parkinson’ krijgt, komt het tot een explosie van woorden en gevoelens. Die geeft hij vorm in honderden gedichten. Een selectie van deze verzen staat in zijn bundel ‘Uit de ooghoek van een zanderige eenling’. De opbrengst schenkt hij geheel aan het Parkinsonfonds.