Doneer direct

Onderzoek naar afsterven van zenuwcellen

Vervolgonderzoek op: ‘Structurele karakterisering van α-synucleïne en vroege aggregaten: hun rol bij de ziekte van Parkinson’

Onderzoeker:  Dr. Ing. G.M.J. Segers-Nolten
Instituut: Universiteit Twente
Duur: 2,5 jaar
Kosten: 210.000 euro
Start: 1 augustus 2018

Dr. Ine Segers-Nolten: “Ons initiële onderzoek heeft interessante resultaten opgeleverd, waarvan we de betekenis nog niet volledig begrijpen, maar wat juist daarom vervolgonderzoek noodzakelijk maakt.

Dr. Ine Segers-Nolten

Wij onderzochten de aanwezigheid van eiwitophopingen en een mogelijk verband met het afsterven van cellen. Voor een zo objectief mogelijk beeld gebruikten wij een geautomatiseerde microscoop. Hoewel het aantal cellen met eiwitophopingen vrij laag was, konden we toch vaststellen dat er meer ophopingen gevormd worden naarmate de cellen meer eiwitdraden krijgen aangeboden. Waarschijnlijk worden grotere effecten pas op langere termijn zichtbaar. Verder zagen we dat de vorming van eiwitophopingen het afsterven van cellen niet bevordert, althans niet gedurende onze experimenten.

We onderzochten ook of er andere symptomen zijn waaruit we kunnen concluderen dat de conditie van de cellen is veranderd door het samenvoegen met eiwitdraden. Uit analyses met behulp van geavanceerde methodes blijkt dat er inderdaad subtiele veranderingen in textuur optreden na blootstelling van de cellen aan de eiwitdraden. Dit fenomeen konden we alleen waarnemen dankzij de automatische microscopie en specifieke analyseprocedures. Via traditionele biochemische en microscopische methodes had dit niet gekund. De veranderingen in celtextuur zijn bijzonder interessant en vereisen zeker verder onderzoek.”

In de huidige studie onderzoekt zij hoe het afsterven van zenuwcellen in Parkinsonpatiënten kan worden voorkomen. Deze kennis kan direct bijdragen aan een effectiever medicijn in de nabije toekomst. En aan het afremmen of zelfs stoppen van Parkinson.

Doneer nu voor baanbrekend onderzoek

 

Het onderzoek: Structurele karakterisering van α-synucleïne en vroege aggregaten: hun rol bij de ziekte van Parkinson

De ziekte van Parkinson wordt gekenmerkt door de aanwezigheid van eiwitophopingen in zenuwcellen in de hersenen. Deze eiwitophopingen, ook wel Lewy bodies en Lewy neurites genoemd, bestaan vooral uit α-synculeine eiwit dat geaggregeerd is tot amyloid fibrillen. De ziekte gaat gepaard met afsterven van zenuwcellen en verbreiding van de Lewy pathologie in een steeds groter deel van de hersenen.

Het is echter niet duidelijk of het verlies van zenuwcellen bij het voortschrijden van de ziekte ook het directe gevolg is van de aanwezigheid van de Lewy pathologie. Een verband tussen de mate waarin eiwitophopingen aangetroffen worden in de hersenen en de ernst van de klinische symptomen is tot dusver niet aangetoond. Daarom is ook wel verondersteld dat via de vorming van eiwitophopingen het proces van cel-afbraak mogelijk vertraagd wordt. Een opmerkelijk aspect is dat de morfologie, grootte en intracellulaire lokalisatie van aangetroffen Lewy pathologie sterk varieert.

In dit project onderzoeken wij of de verspreiding van amyloid aggregaten en het effect op de conditie van de aangedane cellen afhangt van het type eiwitophoping. Hiertoe induceren wij het samenklonteren van α-synculeine in gekweekte, gedifferentieerde, SH-SY5Y neuroblastoma cellen. Na indeling van de eiwit ophopingen op basis van morfologie, grootte, cellulaire lokalisatie en co-lokalisatie met andere eiwitten, wordt per categorie bepaald wat de eigenschappen zijn betreffende toxiciteit en het vermogen om andere cellen te infecteren. Vervolgens bestuderen we of eiwitophopingen met vergelijkbare kenmerken ook voorkomen in hersenweefsel van patiënten en of er verband is tussen de aanwezigheid van een bepaald type eiwitophoping en het stadium van de ziekte. Om zo gedetailleerd mogelijk informatie te verkrijgen zullen we gebruik maken van geavanceerde microscopische technieken, zoals confocale en super-resolutie fluorescentie microscopie.

Met dit project hopen we meer inzicht te verkrijgen in de pathogenese en het mechanisme van de ziekte van Parkinson. Mogelijk dat de verkregen kennis over de infectieuze eigenschappen van verschillende typen eiwitophopingen het mogelijk maakt om snelle en langzaam verlopende vormen van de ziekte te onderscheiden en te begrijpen.

Doneer nu voor baanbrekend onderzoek